Wstęp

   Pół wieku istnienia Zespołu Szkół Łączności w Szczecinie skłania do bliższego przyjrzenia się historii tej, działającej na Pomorzu Zachodnim placówki oświatowej.

   Gmach z czerwonej cegły przy ulicy Dworcowej należący do Poczty nr 2 był jednocześnie siedzibą szkoły.

   Przez 45 lat kształciły się tu pokolenia łącznościowców, aż do chwili, gdy jedna decyzja administracyjna usunęła z nazwy szkoły słowo "Łączność" i spowodowała jej przeniesienie do budynku przy ul. Ku Słońcu. Niedługo jednak brakowało nas na szkolnej mapie Szczecina. W roku 50-lecia znów staliśmy się Zespołem Szkół Łączności. Łączność przetrwała, ponieważ samo słowo ma charakter symboliczny. Łączność to więźpomiędzy ludźmi: nauczycielami, wśród których są byli uczniowie, a młodzieżą, absolwentami i ich wychowawcami sprzed lat, całym zespołem pracowników zapewniającym funkcjonowanie szkoły.

   Być może wielu przyjaciół nigdy by się nie spotkało, gdyby nie połączyła ich "Łączność". Powróćmy więc do przeszłości szkoły, trudnych początków, prześledźmy przemiany, którym podlegała, przypomnijmy sukcesy, które stały się udziałem jej uczniów i nauczycieli.

   Nie o wszystkich przynależnych do klanu "Łącznościowców" nauczycielach i ich wychowankach uda się wspomnieć na naszych stronach. Mamy jednak świadomość, że to właśnie dzięki ich pracy, zaangażowaniu, zapałowi, a czasami marzeniom, możemy obchodzić z zadowoleniem i satysfakcją kolejne urodziny Zespołu Szkół Łączności, szkoły, która pragnie pracować dalej tak, by jej uczniowie odnosili sukcesy w dorosłym życiu.

Jolanta Łuczak